De Wereld van Tony De Voeger: "2026 is het jaar van Icarus"

Laatst las ik een studie over duiven die zich te pletter hebben gevlogen in 2024; 668 duiven om precies te zijn." De vogels zijn zonder uitzondering met grote kracht ergens tegenaan gebotst, tegen elkaar, tegen boomtakken, tegen windmolens, tegen de grond", beweerde de wetenschapper.

Ik vind het een mooi beeld. Geruststellend ook. Dat zelfs vliegen gaat vervelen. Dat die duiven wakker werden en genoeg hadden van hun vleugels. Genoeg hadden van hun vrijheid. "In een volgend leven wil ik kunnen lopen als een mens. Benen verplichten niet, vleugels wel. Vleugels verlangen van je dat je vliegt. Je bent er voor gemaakt! Je hebt vleugels! Gebruik ze! Weet je hoeveel kleine kinderen vleugels willen hebben?" vraagt de ene duif. "Lopen als een mens lijkt me heerlijk. Grotendeels omdat een mens de benen niet altijd hoeft te gebruiken. Een paar weken geleden keek ik door het raam bij een mens naar binnen en die man lag gewoon de hele dag uitgestrekt op zijn zetel. Hij stond pas op toen hij honger had. Toen liep hij naar de overkant van de straat naar de frituur. Meer niet. En toen liep hij terug naar zijn kant van de straat met een wit plastic zakje vol eten. Dat wil ik ook. Ik wil niet meer mee met een vrachtwagen, omdat een mens me in een korf duwt, en dan staat te wachten tot ik  terugkeer. Ik wil niet meer naar Frankrijk en terugvliegen, nee, ik wil gewoon naar de overkant van de straat kunnen lopen", zegt de andere duif.

Griekse mythologie

De duiven kijken elkaar aan. Ze hoeven niets meer te zeggen. De vogels begrijpen elkaar. Zo hard als ze kunnen vliegen ze omhoog. Onstuimig gefladder. Ze vliegen gaatjes in de wolken. Helemaal boven in de lucht kijken de duifjes voor een laatste keer naar ­elkaar en dan stormen ze recht op elkaar af. Net als duellerende rode ridders, in de tijd dat de rode ridders nog echt bestonden. Wat volgt is een doffe knal. Het geklots van vitale ­organen. Vleugels die als goedkoop toiletpapier scheuren. De gekende val. Icarus, samen met zijn vader Daedalus. Griekse mythologie. Ze vliegen niet naar de zon, nee, ze vallen richting de aarde. De duiven dalen naar nieuwe hoogte.Ze storten zo hard neer dat ze zichzelf als zaadjes in de grond planten. Ze hebben de zon van Icarus nodig. En wat water.

Een paar maanden later stappen ze uit de grond als mensen.Ze lopen naar de overkant van de straat. En weer ­terug. Daarna lopen ze de Delhaize binnen. Ze kopen een zak chips en een fles cola. Samen huren ze een kamer boven een krantenwinkel. De ene ex-vogel leert koken en de andere gaat op dansles. Ze kopen een occasie Toyota en staan elke dag in de file. Ze zijn nog nooit zo gelukkig geweest. En daarna volgt de val. Zelfs het zijn van een mens gaat vervelen.

Beste lezer, maak van 2026, geen spectaculair jaar. En geen overdreven mooi jaar. Nee, maak er een tevreden jaar van. Laat u niet leiden door hoogvliegers of door de overkant van de straat. U heeft zon nodig. En iemand die u af en toe bewatert. Meer niet.