Kunstklap met Simon: Drie kunstenaars in The Spire over een landschap dat stilaan verdwijnt

In kunsthub The Spire, de voormalige kerk van Aalst-Dorp, vinden drie kunstenaars elkaar in dezelfde bekommernis: ons landschap staat onder druk en verdwijnt beetje bij beetje. De Truiense Caroline Coolen (51) toont er samen met Greet Van Autgaerden (52) en Lieve Kauwenberghs (52) nog tot 20 december schilderijen en sculpturen die vertrekken vanuit de spanning tussen mens en omgeving. Het resultaat is een doordachte, kwalitatieve expo. Een omweg naar Aalst-Dorp meer dan waard.

De hele tentoonstelling onderzoekt de relatie tussen mens en natuur, en hoe die omgeving eigenlijk een deel van onszelf is. De drie vonden elkaar niet zozeer in een gedeelde stijl of een hechte vriendschap, wel in eenzelfde manier van denken. Ze stellen dezelfde vragen, maar zoeken elk hun eigen manier om erop te antwoorden.

Een vulkanoloog waar het altaar stond

Coolen werkt niet vanuit een vooraf uitgewerkt concept, maar vertrekt van het materiaal zelf. Voor haar werk The Balancer begon alles bij een baal plastic touw. Dat proces is voor haar minstens even belangrijk als het eindresultaat, en het verloopt allesbehalve lineair. In de kerk staat een figuur die zijn evenwicht verliest, in een verrassend zacht kleurenpalet. Een deel van het werk, stukken vissersnet en microplastics, ligt op de communitytafel middenin de ruimte. Vooraan, op de plek waar ooit het altaar stond, plaatste Coolen The Guardian: een vulkanoloog die waakt over milieurampen, een soort nieuwe heilige voor deze tijd. Coolen doceert daarnaast aan PXL-MAD School of Arts in Hasselt, dezelfde school waar ook Lieve Kauwenberghs actief is.

Wat een landschap samenhoudt

Kauwenberghs is voormalig landschapsarchitect en intussen als kunstenaar ook onderzoeker aan PXL-MAD, waar ze een doctoraat in de kunsten voorbereidt over wat landschappen precies samenhoudt. Die twee sporen, het onderzoek en het schilderen, voeden elkaar voortdurend. De werken die ze toont zijn overweldigend van formaat en toch heel gevoelig: ingezoomde plantencomposities die op het eerste gezicht groots ogen, maar bij nader inzien fijngevoelig in elkaar zitten.

Schilderijen opgebouwd als glasramen

Wie de kerk binnenstapt, wordt eerst overdonderd door de grote, kleurrijke canvassen van Van Autgaerden. Het zijn werken die meteen de aandacht grijpen. Maar wie langer blijft kijken, merkt dat er meer schuilt achter dat kleurenspektakel, en wordt echt geraakt. Ook bij haar is er een link met het kerkgebouw: haar schilderijen zijn opgebouwd als glasramen, en wie goed kijkt, ziet hoe stenen tot leven komen, met zelfs schakeringen binnenin één enkele steen. Haar werk bevraagt een dualiteit, de verhouding tussen mens en steen, tussen afstand en herkenning. De werken ogen figuratief, maar zitten zeer beredeneerd in elkaar, iets wat je ook verwacht van iemand met een analytische blik.

Drie heel verschillende stemmen dus, in een evenwichtige expo die aanvoelt als een gesprek tussen de drie, niet als drie afzonderlijke verhalen. Precies daarom is dit meer dan een verplicht nummertje voor wie toch al van hedendaagse kunst houdt. Het is de moeite voor iedereen die wel eens stilstaat bij wat er verdwijnt in het landschap rondom ons.

Praktisch

BLAD.STEEN.MENS loopt tot 20 december in The Spire, Aalst-Dorp 13 in Sint-Truiden. Open op 27 september, 10 en 11 oktober, 25 oktober, 15 november, 29 november en 13 december, telkens van 14 tot 17 uur, of op afspraak. Op 10 en 11 oktober stelt Caroline Coolen ook uitzonderlijk haar eigen atelier open, op wandelafstand van The Spire.