“Wij doen wat wettelijk en decretaal kan. Niet meer of niet minder.” Met die zin probeert burgemeester Ludwig Vandenhove (Vooruit) de situatie in de Koekestraat te kaderen. Maar de wet volgen is geen verdienste. Het is het absolute minimum. Krakers door het dolle heen gingen vorige week de huisjes van WIL in de Koekestraat te keer met een GFT-bak. Het zoveelste incident. Verontruste buren weten het stilaan niet meer en voelen zich in de steek gelaten. Vandenhove blinkt anno 2

Oorlog en wijn. Het lijkt op het eerste gezicht een vreemde combinatie, maar wie de geschiedenis van Bourgogne kent, weet dat gewapende conflicten niet alleen steden en mensen treffen, maar ook wijngaarden en kelders. Tijdens de bezetting van Frankrijk door nazi-Duitsland liep de demarcatielijn dwars door de Bourgogne. Wat vandaag een lappendeken van prestigieuze appellaties is, werd toen letterlijk in twee gesneden. Bourgogne bestaat grofweg uit vier delen: de Côte de Nuits,

In mijn straat wonen twee oudere mannen samen. Ze zijn mijn favoriete buurmannen. Een keer in de week krijg ik een papiertje in de brievenbus waarop de boodschappen staan die ik voor ze moet halen. Blikjes bier. Sigaretten. Whisky. Voorgesneden frieten. Lange hamburgers. Vochtig toiletpapier.   Op de vloer van de living liggen boeken en asbakken. Aan de muur hangen foto’s van hun vrouwen, die al een tijdje het tijdelijke voor het eeuwige hebben ingeruild. Altijd als ik binnen