Gastcolumn: Parkeren 2.0 volgens burgemeester Vandenhove… fiscaliteit op wielen

Dertig jaar mobiliteitsbeleid in Sint-Truiden laat zich lezen als een verhaal zonder einde. Wat in de jaren ’90 begon als een doordachte poging om orde te scheppen in het centrum, lijkt vandaag verworden tot een kluwen van regels, tarieven en halve oplossingen. Zijn we er op vooruitgegaan, of betalen we simpelweg meer voor dezelfde problemen?

Laten we even teruggaan naar 1995. Toen erfde men de plannen van de Koning Boudewijnstichting om het historische centrum van Sint-Truiden op te waarderen en komaf te maken met de ‘Cleeren-cultuur’ van dubbel en driedubbel parkeren. Zelfs het toenmalige NCMV zag het toen al helder en zette het in 1994 in zijn beleidsnota. De burgemeesterssjerp ging nipt naar Vandenhove, en in 1996 werd de vernieuwde Grote Markt feestelijk geopend. Parkeren 1.0 was een feit.

Fast forward naar vandaag: €1,00 per uur werd €3,00 per uur. Een verdrievoudiging. Een brood? Dat ging van €1,33 naar ongeveer €3,00. Dat heet inflatie. Wat hier gebeurt, heet iets anders. Dertig jaar later blijven we rondjes draaien in hetzelfde verhaal: circulatieplan, sluipverkeer en parkeren. Drie pijlers die al sinds de jaren ’90 op tafel liggen, en blijkbaar nog altijd niet opgelost raken. Ondanks heraanleg na heraanleg, ondanks beleidswissels, ondanks studies en experten. Het resultaat? Meer van hetzelfde, maar duurder.

Blauwe zones schieten als paddenstoelen uit de grond. Bewonerskaarten? Dubbel zo duur. In ruil mag je je wagen twee of drie straten verder parkeren. Goed voor je stappenteller, minder voor je dagelijks gemak. En dan de logica: met een gehandicaptenkaart mag je in een blauwe zone maximaal twee uur staan, maar in een betalende zone onbeperkt. Wie verzint zoiets? Of beter: wie kijkt dit nog na?

"Eenvormigheid? Alleen in de prijs. Voor de rest blijft de chaos: betalende plaatsen naast Shop & Run, verwarring inbegrepen. De bezoeker mag het zelf uitzoeken.

In de oranje zones wordt het nog eenvoudiger: gewoon verdubbelen. Behalve waar het al te duur was. Daar blijft alles netjes… duur. De boodschap is duidelijk: meer zones, meer regels, vooral meer inkomsten. Want laten we eerlijk zijn, dit gaat al lang niet meer over rotatie of bereikbaarheid. Dit is fiscaliteit op vier wielen. Eenvormigheid? Alleen in de prijs. Voor de rest blijft de chaos: betalende plaatsen naast Shop & Run, verwarring inbegrepen. De bezoeker mag het zelf uitzoeken.

En de handel? Die kijkt intussen toe. Leegstand was in 1994 al een aandachtspunt. Toen werd gewaarschuwd voor de aantrekkingskracht van handel buiten het centrum. Dertig jaar later lijkt die waarschuwing eerder genegeerd dan aangepakt.

Onlangs sprak ik een mobiliteitsexpert van de stad. Ongetwijfeld bekwaam. Maar voeling met het stadsleven? Die leek ver weg. Toen ik vroeg of hij ooit op zaterdag in Sint-Truiden was komen winkelen met zijn partner, vanuit Hasselt, moest hij zichtbaar moeite doen om niet te glimlachen.

En dat zegt misschien alles.

foto: Tim Dirven