Vrede Gods in De Statie van Wilderen



Sommige dagen kunnen ineens zo onvoorspelbaar worden. Ik had vrijdag mijn agenda geblokkeerd voor specifieke afspraken die door omstandigheden niet zijn doorgegaan. Gevolg: een dag vrij, geen stress, geen ‘rendez-vous’ om af te werken


Tiba en ik ’s morgens vertrokken voor een uitgebreide wandeling rondom het nieuw zwembad, dan de Veisder op, weinig of geen mensen gezien,… Het was ook wel frisjes en had dan ook de rits van mijn jas goed dichtgetrokken. Tiba op ontdekkingstocht naar de achtergelaten sporen van andere hondjes, ze vindt dat gewoon geweldig! Offertes maken dan maar de ganse voormiddag, het moest toch gebeuren, wat gedaan is, moet ik niet meer verder onthouden.


Zeepsmakend bier Namiddag mijn compagnon de route opgezocht en samen een klein 40 km gaan fietsen. Veel wind, redelijk wat hellingen, … dus goed voor de training van de fysiek. Onderweg een verpozing gevonden, met toch wel een teleurstellende bediening van een dame die een café runt maar blijkbaar niets van bier kent: ik vroeg naar een tripel maar kreeg een naar zeep smakend blond bier van een Limburgse brouwerij, een bokaal als drinkbeker, … neen, een kelk die ik geen 2de keer meer ga ledigen!


Kipragout

Mijn fietskameraad, ook wijnvriend, ook vertrouwenspersoon, een toffe pé dus, zijn dan ’s avonds, samen met onze madammen, het opgelopen ‘smaakleed’ gaan compenseren met een paar Paix Dieu bokalen, vers getapt in De Statie in Wilderen. Drinken scherpt de honger wat aan, wat we konden bevredigen door een keuze te maken na een blik op de uitgebreide eetkaart. De geserveerde kipragout was dan echt wel de moeite waard. Dat vrouwtje in de keuken, in feite de zaakvoerder van dit etablissement, is een chef die haar vak kent. Daar mogen we in onze vurige stede fier op zijn!


Ontboezemingen

Paix Dieu, de vrede van God, geeft een lichte roes, een moment van glorie en het vergeten van de dagelijkse beslommeringen, de limiet van heerlijk wegzinken in ontboezemingen zonder zat te zijn, een heerlijk gevoel dat bovendien de smaakpapillen streelt. We moeten onze limieten natuurlijk kennen, alcohol is een duiveltje dat soms verder kruipt dan nodig. Dat grensje ontdekken en dan die lichte fijne roes van genot, … heerlijk !

674 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Beste Nina,