Column: De Drùp en de-n Eemer

Wiens emmer gaat er overlopen, en wanneer? Het is een vraag die menig Truienaar dezer dagen bezighoudt.

Vele Binken vonden de voorbije weken een schrijven in de bus waarin de Dienst Preventie en Handhaving ons herinnert aan de plicht om onze stoep te onderhouden. Wie een piepklein minigazonnetje tussen de tegels laat staan, krijgt veertien dagen om het te verwijderen. Zo niet volgt een gemeentelijke administratieve sanctie, in de volksmond: een GAS-boete.

Boete ontlopen

Het wordt dus dringen aan de winkelrekken. Verdelgingsmiddel, krabbers, schoffels en ander tuingereedschap dat dienst kan doen om het onkruid te wieden. Wie het huishoudelijk aanpakt, grijpt naar liters javel of azijn, eventueel aangelengd met een restje strooizout van vorige winter. De afvoergoten liggen intussen vol verschroeide bladeren, en ook die ruimt u het best netjes op, in een betalende groene zak van Limburg.net, welteverstaan. Wie dan nog kan, gaat op de knieën om de stoep te schrobben. Alleen zo ontloopt men de boete. Even droomde ik dat we beloond zouden worden met een horecacheque zodra de stoepen er weer blinkend bij lagen. Tot ik me de uitgavenstop bij financiën herinnerde. Die loopt tot 2030.

Er zijn bewindslieden die de zomer kleurden met festiviteiten allerhande, en zo bewezen dat ze het, zelfs met beperkte budgetten, nog altijd in de vingers hebben. En er zijn er die naarstig op zoek zijn naar extra inkomsten voor de stadskas: verhoogde taksen, duurdere dienstverlening, GAS-boetes, lagere subsidies en parkeertarieven die haast verdubbelen.

Met velen trokken burgers de voorbije maanden al naar de gemeenteraad, in de hoop gehoor te vinden voor wat zij bedenkelijke beslissingen noemen. Er zouden evaluaties volgen, werd beloofd, en bijsturingen waar nodig. Maar onkruid, zo weten we in Sint-Truiden intussen allemaal, is hardnekkig en moeilijk te bestrijden.

Intussen druppelt het rustig verder in de emmer.