Column: Singh Hallelujah!

Nu de Rode Duivels steeds dieper in het WK doorstoten, deelt ook schepen Marijn Ghys in het succes. Zijn keuze om als een van de weinige Limburgse gemeenten voor een groot scherm te gaan, blijkt vandaag meer dan een schot in de roos. En nu ook zijn fuchsia vrienden met verve het Abdijplein hebben ingenomen, lijkt het erop dat het niet meer stuk kan voor WOW. Alleen …

Onderhuids echter kruipt het kwade en nijdige bloed waar het niet gaan kan. Zijn collega's in de meerderheid zijn de scheve schaats in het parkeerdossier nog niet vergeten. Tijdens een ontspannen lunch, met de eerste mosselen van het seizoen op tafel, vertrouwt een vooraanstaand schepen me toe dat Ghys zwaar zal betalen voor die folie. Heel zwaar.

Ook burgemeester Ludwig Vandenhove probeert op zijn geheel eigen manier de agenda naar zijn hand te zetten. Perfide en sluw schuift hij het ietwat naïeve gemeenteraadslid Pritty Kaur voortdurend naar voren, elke frats breed in de verf gezet. Wie daar iets kritisch over durft te zeggen, trapt pardoes in zijn racismeval die hij zorgvuldig heeft gespannen. Een val uit de vorige eeuw, dat wel. Mocht hij kunnen, Vandenhove trok partijsoldaat Frank Schevernels een beulskap over het hoofd en liet op de Grote Markt het woord “racist” brandmerken op de linkerbil van elke Truienaar die ook maar iets durfde tegenpruttelen. Het stadspersoneel verplicht toekijkend vanop de eerste rij, en achteraf een stadsreceptie voor zijn drinkebroers van de Floréal. Op kosten van ons allemaal, natuurlijk. En ook electoraal gokt hij zo kesh en kangha. Zo publiceerde Statbel nog maar net dat de meest voorkomende naam in Haspengouw…  Singh is. Of om het met Dr. Alban te zeggen: “Singh Hallelujah!”

Helaas voor Vandenhove: we leven in 2026, niet in 1996. Alleen is iemand vergeten hem dat te vertellen. De roestige val werkt niet meer. Online is nu eenmaal een realiteit en daar smelt zijn draagvlak steeds meer weg.  Met lede ogen en heel wat plaatsvervangende schaamte, kijkt de subtop toe. Jammer vooral voor de veelbelovende Gert Stas, voor wie het burgemeesterschap verder weg lijkt dan ooit. De scoutsman zal al zijn talenten, en Baden-Powell erbij, moeten bovenhalen om deze knoop ontward te krijgen.

Want dat is wat ik vooral hoor, bij gans het college: iedereen heeft stilaan genoeg van de zatte nonkel op het feest met zijn verhalen over het verre India. Eventjes is hij best amusant, maar nu dreigt hij de boel voor iedereen te verpesten. Het voorgerecht van de legislatuur is immers al afgeruimd. Gelukkig is daar de zomervakantie, zodat men, hopelijk, weer een periode kan overbruggen.

Maar het najaar belooft spannend te worden in Sint-Truiden.