Gedicht: De lente der 7 planeten

Zeven pronte buurplaneten

netjes naar de zon gelijnd

doemen feest’lijk aangezeten

boven ‘t kille westereind

Nachtvorst blijft het land regeren

geflankeerd door rijp en rijm

wind noch zon doet het tij keren

dauwijs glimt bij maneschijn

Aardvocht laat zich niet verdampen

akkers zuchten waterrijk

grondwater blijft ’t veld aanklampen

en bevoorraadt plas en slijk 

Wroetend onder mulle hopen

raakt de mol hulploos verzopen