Recensie: De Stadt van Luijck

Iets te vieren en het mocht iets meer kosten. Wij trokken daarom naar het pand in de Schepen-de-Jongstraat waar ooit Freddy 'Raket' Vreven resideerde, om ons eens goed te laten soigneren.

Op tijd reserveren was wel de boodschap.  Het was een zaterdagavond en de zaak zat vol.  Kiezen was echter geen issue: het degustatiemenu met 6 gangen was dus hetgeen er werd geserveerd. De wijnkaart is erg uitgebreid, ook niet echt goedkoop te noemen, een gamma dat gaat van Belgische wijnen tot allerlei klassiekers maar ook opgefleurd met wat meer exotische flesjes. 

Een 6-gangen-degustatiemenu

De meeste klanten kiezen echter voor het gamma ‘bijpassende wijnen’, wat voor 4 van de 6 gerechten een mooie match opleverde in onze glazen. Het kan niet altijd raak zijn als je als chef in de keuken aan ’t werken bent met oliebereidingen: wijn en olie kan een moeilijk verhaal zijn. Na de hapjes kwam het 1^ste gerecht, meer bepaald een stukje dorade, afgewerkt met bloedsinaasappel, hazelnoot en vadouvan kruiden. De wijn, een Bourgogne Aligoté, was lekker maar had het moeilijk met sommige garnituren op het bord.

Als opvolger kregen we een langoustine met een propje aardpeer, een touch van puntpaprika, gekruid met kaffir-limoenblad. Een topgerecht, waarbij de wijn hierbij een echte topper was, een prachtige combine van smaken. De Sint-Jacobschelp uit Dieppe, vergezeld van wintertruffel, knolselder en guanciale ging qua smaak nog een stapje hoger, een ware smaakexplosie, een prachtig gerecht! De schelvis is momenteel redelijk populair en mocht natuurlijk in dit menu niet ontbreken. De smaak van kreeft, bladspinazie en courgette werd een lift om de sensatie aardig te vergroten.

Blonde d’Aquitaine

Tot nu toe, alles uit de zee. Als hoofdgerecht kregen we een stukje filet pur blonde d’Aquitaine met chimichurri kruiden, pastinaak en zoete ui. Als 5^de gerecht is het steeds moeilijk om nog lekker over te komen: de smaakpapillen hebben al veel mogen verduren maar de chef had zijn best gedaan: heerlijk perfect gebakken vlees en erg lekkere en mooi gepresteerde garnituren. De sommelier voorzag ons nog van wat extra rode wijn, die zich trouwens erg mooi liet versmelten met dit gerecht.

Een dessert is niet echt aan mij besteed maar hun Vanrhona Dulcey met mandarijn, macadamia en duindoornbes was wel best lekker én niet te zwaar na het geweld op onze smaakpapillen en ingewanden.

425.00 euro

Een erg geslaagde avond om niet zo snel te vergeten. Die keurders van de Gault & Millau zouden mogen terugkomen want ik vind dat de score in hun gids te weinig punten geeft. De jongens van Michelin mogen er trouwens ook een sterretje opplakken. Als het team zo verder doet, gaat er dat wel van komen. De rekening was ook een reflectie van een sterrenrestaurant: een complexe keukenwerking, redelijk veel personeel en een heel mooie kader.  Het kost dus allemaal wel wat centjes. Mijn tafelgenoot betaalde 425.00 euro.

Toch een zaak waar we fier mogen op zijn in onze Vurige Stede